New Avengers, volume 1 t/m 4

Het Marvel comics aanbod is best wel bizar groot, al is niet alles wat uit wordt gebracht even relevant. Een hoop series zijn van korte duur of haken niet echt in op de grote verhaallijnen. De keerzijde van de medaille zijn de series die zo’n beetje hun bestaan danken aan die grote terugkerende crossover events, en als je die niet leest dan loop je misschien belangrijke achtergrondinformatie mis. New Avengers is zo’n serie in die tweede categorie, een die je als Marvel fanboy/girl eigenlijk niet mag missen. Pak alvast maar wat te snacken, want dit wordt weer zo’n ouderwets ellendig lange review!

De eerste nummers van de New Avengers zijn al eerder kort besproken in het artikel bedoeld voor beginnende Marvel fans. Deze vormden een handige basis voordat lezers met het crossover event House of M zouden beginnen. Daar los van gezien valt er alsnog genoeg plezier te halen uit de belevenissen van het kleurrijkste superheldenteam ten tijde van uitkomen in het begin van 2005. De serie is uitgegeven in lekker dikke oversized hardcovers, waarvan de eerste 4 hier besproken zullen worden. Deze hardcovers bevatten in totaal de issues 1 tot ende met 37, en wat extra’s zoals 2 ‘annuals’, jaarlijks terugkerende bonus-comics. Alles is geschreven door Brian Michael Bendis.

Wat was ook weer het idee? Er was eens.. een superheldenteam dat de Avengers heette. Dit was zo’n beetje de VIP-club van dat hele Marvel gebeuren; een groot landhuis als uitvalsbasis, dure goodies tot de beschikking, en af en toe de wereld redden. Totdat de Scarlet Witch door een serie gebeurtenissen flipte en met haar realiteitsveranderende powers de halve groep uitroeide (in Avengers issues 500-503). De Avengers die overblijven gaan hierna uit elkaar, want het zijn een stelletje emo bastards. Tot zover de voorgeschiedenis.

New Avengers Volume 1 (issues 1 – 10)

Het is een tijdje stil, tot een uitbraak in de zwaarbeveiligde gevangenis The Raft plaatsvindt. Een groep random superheroes komen samen om de ontstane dreiging zo goed en kwaad als het kan tegen te houden. Lukt niet helemaal, want 42 supercriminelen ontsnappen alsnog. Captain America ziet het inrekenen van deze engerds als een perfecte reden om een herstart te maken met de Avengers, samen met Iron Man, Spiderman, Spiderwoman (geen familie), Luke Cage en The Sentry. Als de man die de uitbraak veroorzaakte gevonden wordt blijkt er meer aan de hand te zijn, en het spoor leidt tot het Savage Land (waar Wolverine toevallig al rondhing, uiteraard) en een corrupte subgroep van S.H.I.E.L.D. The plot thickens!
De tweede storyline in deze oversized hardcover gaat over The Sentry en zijn wel heel erg duistere kant in de vorm van alter ego Void. Uiteindelijk moeten zo’n beetje alle grote Marvel helden er aan te pas komen om de diep getraumatiseerde Bob Reynolds mentaal op te lappen zonder dat Void de kans krijgt om een hoop ellende te veroorzaken.
De eerste verzameling is een lekker vermakelijke mix van actie, humor, dinosaurussen, intrige en kleurrijke pakjes. Het tekenwerk is van David Finch en Steve ‘Civil War’ McNiven, die met hun respectievelijk zware/donkere en kleurrijke/lichte werk het maximale uit de verhalen weten te halen. De cast is leuk, en met Brian Michael Bendis in de schrijversstoel wordt het dialoog gevat en funny. Ook worden er hier door Bendis een hoop hints en rode draadjes voor de toekomst gedropped, die het later teruglezen van deze eerste nummers zeker een extra dimensie geeft. Goede, leuke superhelden actie met een wel héél erg all-star team. Ik bedoel maar; Wolvie, Spidey, Iron Man én Cap? Het zijn niet echt risico-characters maar juist de types die zorgen voor hoge verkoopcijfers. Niet erg gewaagd dus, maar het comic-equivalent van een goede summer blockbuster.

New Avengers Volume 2 (issues 11 – 20 + annual 1)

De tweede verzameling bevat drie verschillende verhaallijnen, en we zien langzaam dat het uitgangspunt een beetje begint te verwateren. De eerste storyline, ‘Ronin’, bestaat uit issues 11, 12 en 13 en is de laatste keer dat er echt heel direct in wordt gegaan op het ‘we moeten alle 42 vrijgelaten baddies inrekenen’ concept.
Maar goed, wat is het idee? Een van de ontsnapte supercriminelen was de Silver Samurai, die door de mystieke ninja’s van de Hand het land uit gesmokkeld is en naar Japan gebracht. En zodra de Hand zich ergens mee bemoeit weet je dat er iets goed mis is. De New Avengers reizen af naar het land van de J-pop en worden daar bijgestaan door Ronin, een kennis van Matt Murdock met een hoop informatie over de lokale balance of power. Er wordt erg geheimzinnig gedaan over de identiteit van Ronin, maar als je er eenmaal achter komt zul je vermoedelijk je schouders ophalen. Het gaat hier namelijk om Echo, een dove dame die alleen in de Daredevil serie voorkwam. Deze onthulling is vrij lame, want niet alleen is ze in haar pak plots super gespierd, maar ze reageerde vóór haar onthulling soms ook op dialoog dat ze niet had kunnen liplezen. Slordig, Bendis.
Anyways, er blijkt hier meer aan de hand te zijn dan alleen een leuke Samurai-ninja gettogether, de terroristische groepering Hydra is er namelijk ook bij betrokken. Dit alles leidt tot een vermakelijke knokpartij met ninja’s. Alles wordt beter met ninja’s. Zoals bij elke actiescène in New Avengers wordt er driftig gekletst tussen het geknok door. Deze witty banter is typisch voor al Bendis z’n werk, en houdt de comic tenminste een beetje luchtig.
Na dit uitstapje naar japan krijgen we 2 issues waarin we dieper ingaan op de achtergrond van Jessica Drew, oftewel Spider-woman, en waarin het nieuwe Avengers team zich voor het eerst officieel aan de wereld voorstelt. Allemaal noodzakelijke dingen, maar zoals gezegd heeft het weinig meer met ontsnapte bad guys te maken.
Hierna komt ein-de-lijk een follow-up op het eind van de miniserie House of M en die vage energiegolf die langzaam richting de Aarde kwam in het bijzonder. Deze stort neer in Alaska, geeft een arme sloeber een gignatische zooi aan superpowers en deze nieuwe levensvorm wordt plots een gigantische bedreiging als deze eerst Canada doorkruist (en de Avengers variant in dat land genaamd Alpha Flight in no-time en krom genoeg off-screen afmaakt) en daarna de Amerikaanse grens passeert. De afhandeling van deze situatie is wat vaagjes, en haakt in op de isues van de serie New X-men, jaren daarvoor geschreven door Grant Morrison. Er zijn best wat goede details in deze storyline; Peter Parker mag bewijzen dat hij ook een hoogst intelligente gast is (iets dat veel schrijvers vaak vergeten), de Sentry gaat lekker los, en S.H.I.E.L.D. wordt voor de verandering eens competent neergezet. Jammer dan dat het visueel niet zo super slick is. Mike Deodato Jr. levert strak tekenwerk, maar de inkter en de gebruikte kleuren zijn te eenvoudig waardoor er niets van de pagina’s springt.
De afsluiter is de eerste Annual, waarin het team aangevallen wordt door een gebeefte versie van een dame die we nog kennen uit de vorige hardcover, en Jessica ‘Alias‘ Jones en Luke Cage eindelijk trouwen. D’awww, schattig.
Volume 2 is in z’n totaliteit best netjes. Een hoop goede tekenaars, het plot gaat misschien wat andere kanten op (de New Avengers zijn minder pro-actief, maar de problemen zoeken hen juist op) maar het is nog steeds vermakelijk, en de callbacks naar eerdere Marvel events en comics is netjes voor de vaste fans.

New Avengers Volume 3 (issues 21 – 31 + een zooi exra’s)

Dat wat in New Avengers gebeurt zeer belangrijk is voor de algemene Marvel continuïteit wordt in dit derde deel goed duidelijk. Plus zit deze bundeling echt propvol met extra’s. Let’s see what the dealio is!
- We openen met de one-shot comic New Avengers : Illuminati, een fascinerend kijkje in het ontstaan van een kleine groep superheroes (Professor X, Iron Man, Doctor Strange, Black Bolt, Reed Richards en Namor) die in het geheim nauw samen willen werken om de wereld te beschermen en beslissingen te maken voor ‘the greater good’. Dit groepje blijkt achteraf al jaren zo bezig te zijn, maar door recente problemen lijkt het geheel toch uiteen te vallen. Een gigantische aanrader, en eentje waar nog flink wat follow-ups bij komen kijken.
- Hierna gaan we keihard door naar de CIVIL WAR, YEAH BABY! Het fijne aan CW was dat het zo’n groot effect had op de New Avengers. De issues die over de CW gaan (21 t/m 25) leggen de focus steeds op één personage. De eerste behandelt Cap (vrrreselijk getekend door Howard Chaykin, zonde) en issues daarna gaan over Luke Cage die koppig probeert zijn eigen ding te doen, Jessica Drew die haar connectie met Hydra nog steeds als een molensteen om d’r nek heeft, Bob Reynolds die zich probeert terug te trekken van de chaos en met de Inhumans in contact komt, en Iron Man die te maken krijgt met een ex-medewerker die denkt de Civil War in één klap te kunnen beëindigen. Al deze losse verhalen zijn in de kern best interessant en voegen ook nog wat toe aan de verschillende hoofdpersonen. Prettig afwisselend van tekenstijl en inhoud ook.
- Civil War : The Confession is een vrij gut-puncherige comic die uit 2 delen bestaat: het eerste deel is een monoloog van Tony Stark gericht aan Captain America die eindigt met een wrange conclusie, het tweede deel speelt zich iets daarvoor af, net na de arrestatie van Steve Rogers, waarbij hij en Stark nog een laatste woordenwisseling hebben. Een goede toevoeging en goed getekend door Alex “Daredevil” Maleev.
- Civil War : The Initiative is een verzameling van korte verhalen die oorspronkelijk werd uitgegeven om enkele aankomende comics wat aandacht te geven, zoals de vernieuwde Thunderbolts en de gelukkig van korte duur zijnde serie Omega Flight. Uiteindelijk niet meer dan fluff, maar de visuals van Marc Silvestri zijn op zich wel shiny en sexy.
- Terug naar de New Avengers zelf. Issue 26 pikt de laatste draadjes van House of M nog op en gaat over Hawkeye en een zekere magie-gebruikende dame… Fijn geschilderd ook, al beantwoordt het uiteindelijk niet echt veel vragen.
- Hierna gaan we keihard door met de issues 27 t/m 31 waarin we het tripje naar Japan uit Volume 2 nog eens dunnetjes overdoen. Tekenaar Leinil Yu zal vanaf dit punt de serie een tijd als vaste tekenaar overnemen, en zijn streperige stijl is best wel gaaf. Vooral geschikt voor types als Wolverine en Luke Cage, al zijn de gezichten soms een beetje uitgerekt. Anyways, als Ronin door de Hand gevangen wordt genomen is het aan de Avengers om een bevrijdingsactie op poten te zetten. Komt mooi uit, want sinds de Civil War worden ze in hun eigen land door Tony Stark en zijn nieuwe team opgejaagd. Deze groep noemt zichzelf de Mighty Avengers en kregen hun eigen serie vanaf dit punt. De New Avengers zelf worden aangevuld met wat nieuwe leden ter vervanging van Iron Man, Sentry en Cap America, wat mij betreft een verbetering: Doctor Strange is altijd cool, Iron Fist zit vol potentie en Clint Barton zal zijn Hawkeye identiteit inwisselen voor een andere. Oh, en schrik niet als Spiderman ineens in zijn zwarte kostuum rondspringt; de outfit verandering was voornamelijk omdat rond die tijd de derde Spidey-film uitkwam en de comics zo een graantje mee konden pikken van het bioscooppubliek dat na de film eens iets met ‘zwarte outfit’ Spidey uit wilde proberen. Subtiel.
Deze hardcover eindigt met een hele interessante twist, een die het Marvel universum het jaar erna flink overhoop zou gooien… maar daar komen we vanzelf wel op bij een volgende review.

New Avengers Volume 4 (issues 32-37 + annual 2 + New Avengers : Illuminati)

In de vierde hardcover gaat de paranoia-meter met een factor 10 omhoog. Na de schokkende onthulling aan het eind van issue 31 weten de Avengers niet meer goed wie ze nog kunnen vertrouwen, zowel in hun team als daarbuiten. Al die vreemde dingen die ze vanaf het ontstaan van het team te weten zijn gekomen en niets met elkaar te maken leken te hebben krijgen ineens een mogelijke rode draad. Op dit punt in de serie begint er ook een overlap te ontstaan met de nieuwe Mighty Avengers comic. In dit geval gaat er bijvoorbeeld een EMP af, veroorzaakt door Ultron, de villain uit de eerste en uiteindelijk wat matige Mighty storyline.
Een andere grote plotlijn begint in issue 33 en 34. Er was eens… de miniserie The Hood, uitgegeven onder het voor volwassenen bedoelde Marvel label ‘Max’. Deze serie ging over Parker Robbins, een crimineel die bij toeval een mystieke outfit vindt die hem bovennatuurlijke krachten geeft. Hij gebruikt deze om met wat dubieuze criminele activiteiten  dik rijk te worden en tegelijkertijd zijn nietsvermoedende gezin te onderhouden. De miniserie was niet echt super de moeite waard, en ook nog eens wat rommelig getekend. The Hood was geen ‘officieel’ personage in het Marvel Universum, tot Bendis hem ging gebruiken als up-and-coming misdaadbaas. Uiteindelijk wel een goede keuze, en Hood zou dan ook nog wat jaren een grote speler blijven in het comicwereldje.
Het plan van Hood is vrij logisch: waarom heeft er nog nooit iemand een degelijke poging gedaan om supervillains samen te laten werken om systematisch een hoop super-villainy stuff uit te halen? Parker Robbins neemt contact op met een buslading relatief incompetente bad guys en schaart ze onder hem met de beloften van geld, macht en het uitschakelen van al die irritante helden die hen steeds maar weer dwarszitten. Wolverine komt min of meer bij toeval op het spoor van The Hood en verzamelt zijn Avengers maatjes om het hele circus te stoppen voor het te veel momentum krijgt. Voordat ze goed en wel in actie kunnen komen raakt men weer betrokken bij een gebeurtenis uit Mighty Avengers; een biologisch wapen wordt geactiveerd in New York wat elke levensvorm infecteert met een symbiont. Je weet wel, dat intelligente vloeibare levensvorm-prutje dat Venom ook met zich meedraagt. Als je beide series leest is de consistentie leuk, maar voor mensen die alleen gaan voor New Avengers komt het echt ineens uit het niets en eindigt het ook nog eens met een anticlimax.
Hierna gaan we weer terug naar de Hood en zijn buddies die een bezoekje krijgen van Luke Cage en zijn teamleden. Heel issue 37 staat in het teken van de knokpartij tussen de twee groepen. De tweede annual die hier op volgt doet dit nog eens dunnetjes over, maar nu hebben de villains het initiatief. Niks mis met een hoop superhelden/villains-geknok op z’n tijd, toch?

Maar wat er dan komt.. oh man. Oh man oh man. In de derde hardcover kwamen we al een one-shot tegen met de naam New Avengers : Illuminati. Later kwam een miniserie uit met dezelfde naam, en alle 5 nummers hiervan zijn nu in deze New Avengers hardcover opgenomen. Deze comic is echt extreem ende keihard de shit. Het idee dat de leiders van de superhelden-gemeenschap in het geheim een samenwerkingsverband aan zijn gegaan is natuurlijk al bijzonder vetjes, maar als de miniserie hierover dan ook nog eens een retro-blik werpt op cruciale gebeurtenissen uit de Marvel-geschiedenis én getekend wordt door een van mijn favoriete artiesten (Jim “Young Avengers” Cheung”) dan staat het wat mij betreft op eenzame hoogte.
Elk nummer is een stand-alone en heeft betrekking op een klassiek Marvel concept. Zo krijgen we in issue 1 flashbacks te zien naar het eind van de Skrull-Kree oorlog en de Illuminati die een niet te negeren waarschuwing komt geven om de Aarde met rust te laten, of anders… Helaas gaat dit niet helemaal zoals gepland, en zal deze gebeurtenis jaren later nog een flink staartje krijgen. Andere issues gaan over de uit de jaren 80 stammende storyline Secret War en de Beyonder in het beyzonder, de Infinity Gauntlet, de uit een Grant Morrison afstammende creatie Marvel Boy, en als afsluiter is er de onthulling uit New Avengers nummer 31.
De comic oogt bloedmooi, de verhalen zijn fantastisch retro maar werpen een frisse blik op de originele gebeurtenissen en elk nummer zit propvol details en geweldige ingevingen. Het grootste nadeel; dit is echt voor de wat meer hardcore Marvel fans. Nieuwe lezers zullen zich vermoedelijk vaak achter het oor krabben en zich afvragen waar al die heisa om wordt gemaakt. Maar serieus… als fanboy was deze miniserie een immense verrassing en ik huil mezelf nog elke nacht in slaap omdat er maar 5 issues in totaal zijn verschenen. Nah ja, dat is één van de redenen.

Conclusie (ABOUT DAMN TIME!)
Holy hell, dit zijn zowaar meer dan 2600 woorden over een zooi comics. Als ik destijds evenveel tijd en moeite had gestopt in mijn schoolwerk was ik nu een multimiljonair met ‘n villa in Spanje geweest. Helaas. Om die bittere pil weg te spoelen is een beetje escapisme wel op z’n plek. Komt goed uit, want de New Avengers zijn daar uitermate geschikt voor.
Er gebeurt nogal een hoop in de eerste 37 nummers van deze serie; het team wordt tijdens een hectische situatie gevormd, ontdekt een hoop vreemde en onfrisse zaken, wordt uiteengescheurd door de Civil War en komt daarna tussen wal en schip te zitten als Iron Man’s nieuwe groepje Avengers ze op de hielen zit en een opkomende coöperatie van supercriminelen hun kans schoon ziet om wraak te nemen. Klinkt als een lekker energieke mix, en dat komt ook zeker wel over op de (kleurrijke) pagina’s. Niet alleen is dit één van die must-read series voor continuïteits-fans, maar is het dialoog altijd vermakelijk en zo’n beetje de beste artiesten uit de Marvel stal hebben er aan meegewerkt. Mocht je één comic willen lezen die vermaakt, er lekker uitziet, makkelijker wegleest dan Hamlet (je weet wel, de originele Klingon versie) en ook nog eens langer meegaat dan 12 issues voor deze weer gecancelled werd, dan kun je het stukken slechter doen dan met de New Avengers.

Deze review is geschreven door de zeer getalenteerde heer Bartelen op Dorkside.nl